Krittanan's profileJazz83PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
Public folders  - บนทางเดิน -
....Lovely Shadows#01 in B&W...
...Aerial Landscape(มั้ง)...
...Happy New Year 2007...
...In The Search For The Magic Light 2...
...In The Search For The Magic Light...
...Lovely Shadows#01...
...Pemberton & Augusta WA...
...Still or so it seem#1 in BW...
...สังขละบุรี#1...
...สีหก...ตก...
1st Black&White on the beach
Happy New Year 2008
Life Suck then Suck Life
May 11
Music-Public
Nature Abstract#1-Wave
Public
เช้าแล้วไปเดินเล่นกันเถอะ
เช้าอีกแล้วไปเดินกันอีกรอบนะครับ
-แม้ความเท่าเทียมจะหาได้ยากในโลกใบนี้-
-ชายหาดนี้หนอมีอะไร-
นิ่งบ้างเหมือนจะนิ่งบ้าง#1
รางวัลของคนตื่นเช้า
Jazz83--Small man can't change the world,but surely can start changing it.-- January 16 วันนี้วันเกิด - เวียนมาอีกรอบแล้วเร็วจริงๆปีนี้ 27 ซะแล้ว แก่
ระดับความแก่ในออฟฟิศก็สูงขึ้นไปหลายขั้น เพราะปีที่ผ่านมาเขาเล่นรับแต่เด็กๆกว่ามาเต็มไปหมด
ชีวิตสรุปได้คร่าวๆ
สถานภาพสมรส : โสดเหมือนเดิม (จะได้เปลี่ยนกะเขาสักทีไหมนี่)
สถานะทางการเงิน : มีเงินเก็บมากกว่าเดิม แต่ยังไม่พอส่งตัวเองเรียนเมืองนอกอยู่ดี
สถานะทางร่างกาย : สูงเท่าเดิม หนักเท่าเดิม(มั้ง เพราะไม่เคยชั่ง)
สถานะทางจิตใจ : ก็เป็นปกติ อาจจะใจเย็นขึ้นอีกนิดหน่อย ฟุ้งซ่านไม่ค่อยได้ ไม่มีเวลา
สถานะทางการงาน : ตำแหน่งเดิม เงินเดือนขึ้น ความรับผิดชอบเพิ่มขึ้น งานหนักกว่าเดิม ยังคงไม่ชอบงานเท่าที่ควรเหมือนเดิม
สถานะทางงานอดิเรก : ปีที่ผ่านมาได้อ่านหนังสือดีๆหลายเล่ม รูปไม่ได้ถ่ายเลย(นอกจากงาน)มาปีกว่าๆแล้ว กำลังว่าจะซื้อเลนส์เพิ่ม เผื่อจะได้มุมมองใหม่ๆ แต่งรูปเก่งขึ้นนิดหน่อย อยากได้ 14-24 กับ D300 ใครอยากซื้อให้ก็ยินดีนะครับ
สถานะทางเพื่อน : ไม่พบเพื่อนใหม่ ได้คุยกะเพื่อนเก่าบางคนมากขึ้นก็ดีเหมือนกัน คิดถึงเพื่อนๆมากๆ ไม่เจอกันนานแล้ว
สถานะหัวใจ : ไม่บอก แต่มั่นใจมากขึ้นบางวัน และกลัวมากขึ้นใจบางวันเช่นกัน ความคนึงหาเกาะกุมจิตใจยิ่งนัก
สถานะทางความฝัน : ไม่ค่อยมีความคาดหวัง ไม่อยากคาดหวังกลัวผิดหวัง มีแผนที่ต้องพยายามกันต่อไป
ปีนี้ไม่มีเมล์มาให้แอบดีใจ ปีที่แล้วมันคงบังเอิญเฉยๆ
แต่มีคุณพี่บี๊ฟ อุตส่าห์โทรมาสวัสดีวันเกิดจากเมืองไทย ขอบคุณนะคร้าบบบ
ปีที่ผ่านมาไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย เพราะที่ที่อยากไป ไปคนเดียวคงไม่ดี ไม่มีคนไปด้วย ใครอยากมาเที่ยวแถวนี้ลองติดต่อมาดูนะครับ จะพาไปเที่ยว
ใกล้กลับเมืองไทยแล้ว ตื่นเต้นดีจริงๆ หวังใจว่าจะเจอเพื่อนๆ น้องๆ และพี่ๆ ที่ไม่เจอกันมานาน
กลับเมืองไทย 25 ม.ค. 51 - 17 ก.พ. 51
ผู้ใด๋ว่างอย่าลืมมาเจอกันนะครับ เบอร์มือถือที่เมืองไทยเบอร์เดิมเด้อ
ตอนกลับเมืองไทย อยากไปเที่ยวต่างจังหวัด ใครจัดทริปไปไหนอย่าลืมบอกกันบ้างเด้อ
Happy Birthday to me.
บุญรักษา
January 01 Happy New Year 2008 to you and to me...สวัสดีปีใหม่ทุกๆคนเด้อ
ปีใหม่ปีนี้ไม่ได้ออกไปฉลองที่ไหน (เพราะไม่มีคนไปด้วย)
 ขอให้มีความสุขกันมากๆ ทำอะไรมีสติ จะได้ไม่ต้องเสียใจภายหลัง
 เอาไว้ว่างๆจะลองมาเขียน New Year Resolution ไว้เตือนใจตัวเองกะเขาบ้าง
 บุญรักษา
Jazz83
November 01 ยามความเศร้าเกาะกุมจิตใจ...บางคราเมื่อยามความเศร้าเกาะกุมจิตใจ ทำอย่างไรก็มิอาจสลัดสลุด
ทำได้เพียงอดทนจนกว่าจะจากไป
บางครายังสามารถใช้เป็นโอกาสพิจารณาดู
บางคราอาจยังค้นพบสาเหตุ
บางคราสาเหตุมาจากผู้อื่น
บางคราสาเหตุมาจากสิ่งรอบกาย
บางคราสาเหตุมาจากตนเอง
บางครากลับมาโดยไร้วี่แวว
ลองตรองดูให้ดีที่สุดความเศร้ามักมาจากตนเอง
เมื่อมีสิ่งมากระทบใจเรา เป็นตัวเราเองที่เลือกรู้สึก
แต่บางครากลับยากนักที่จะควบคุม กลับต้องปล่อยให้มันเป็นไป
เกิดแล้วก็ได้แต่ต้องทน
แต่บางครากลับสามารถรับรสอย่างลึกซึ้ง ปล่อยให้ชโลมจิตใจเรา
กลับอาจทำให้มีความสุขอย่างประหลาด
อย่างน้อยก็เป็นเครื่องเตือนใจเราได้หลายอย่าง
ทั้งสามารถรับรสความสุขได้ถ้วนทั่วมากขึ้น
ทั้งเป็นเครื่องเตือนตนถึงความสำคัญของสติ
ทั้งอาจยังเอามาเป็นเครื่องมือในการปรับปรุงตัวเอง
จะว่าไปความเศร้าก็เหมือนสิ่งต่างๆในโลกนี้ แม้ไม่ดีพร้อมกลับยังมีประโยชน์อยู่บ้าง
อยู่ที่ตัวเราเลือกใช้
แม้ยามเมื่อความสุขมาแทน กลับทำให้ยังคะนึงหา
กับคนที่มีความเศร้าเกาะกุมจิตใจเป็นนิจ ยามเมื่อความสุขมาเกาะกุม กลับทำให้ไม่คุ้นเคย...
ปล.ไม่ได้เป็นไรนะครับ มาเพ้อเจ้อให้ฟังเฉยๆ ยามเมื่อความเศร้าเกาะกุมจิตใจจนล้อเอ่อ October 31 อ่านเจอมา..."ข้าพเจ้าเพียงผูกพันหมั้นหมายต่อเขา เขาหาได้หมั้นหมายต่อข้าพเจ้าไม่ เรื่องราวที่เขากระทำ ล้วนมิต้องคำนึงถึงข้าพเจ้า ทว่าเรื่องราวที่ข้าพเจ้ากระทำ กลับต้องนึกถึงเขาเป็นอันดับแรก ..." July 19 It is not living that is important, but living rightly" It is not living that is important, but living rightly."
- Socrates -
ชีวิตนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายดาย อยู่โดยเงยหน้าไม่อายฟ้า ก้มหน้าไม่อายดินกลับยากยิ่งกว่า
คุณค่าต่อแต่ละอย่างของแต่ละคนย่อมแตกต่างกันไปบ้าง
ไม่ทำผิดกฎหมาย แต่ทำให้คนตาย อย่างนี้ จะอย่างไรดี
ไม่ทำผิดประเพณี แต่ทำให้คนอื่นช้ำใจ อย่างนี้ จะอย่างไรดี
ไม่ทำผิดธรรมเนียม แต่ทำให้ต้องฝืนความเป็นตัวของตัวเอง อย่างนี้ จะอย่างไรดี
ต่างคนย่อมต่างใจ จะทำอย่างไร ในแต่ละเหตุการณ์ ย่อมเป็นสิ่งที่แต่ละคนต้องเลือกเอง
จะเลือกทำอย่างไร ขอให้เลือกให้ดี คิดให้พอ แล้วค่อยเลือก อย่างน้อยคงอยู่ได้อย่างเงยหน้าไม่อายฟ้า ก้มหน้าไม่อายดิน
January 16 วันนี้วันเกิด - อักปีแล้ววันนี้วันเกิดอีกแล้ว
ปีนี้ 26 แล้ว ไม่รู้สึกว่าเด็กอีกแล้ว
ปีนั้งานยุ่ง ไม่มีเวลาเพ้อเจ้อ ทำอะไรเพ้อเจ้อเหมือนปีที่แล้ว ซึ่งก็ดีแล้ว
 หวังใจว่าจะทำได้ตามแผนที่วางไว้ กลับเมืองไทยก่อนอายุ 30 แต่อะไรๆก็ยังไม่แน่ไม่นอน
อย่างไรก็ตาม ขอขอบคุณ
ปีนี้ขอขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับ คุณพี่บี๊ฟ - ที่ให้ร่วมอยู่อาศัยและคอยป้อนสุราให้รับประทาน คุณเพื่อนโอ๊ค - ที่คอยเป็นที่ปรึกษา เป็นกำลังใจ และช่วยกันรับประทานสุรา ปีที่ผ่านมา ขอยกให้เพลงนี้เป็นเพลงประจำใจ Live And Learn เมื่อวันที่ชีวิต เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยน จนบางครั้งคนเราไม่ทันได้ตระเตรียมหัวใจ ความสุขความทุกข์ ไม่มีใครรู้ว่าจะมาเมื่อไหร่ จะยอมรับความจริงที่เจอได้แค่ไหน * เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน ** อยู่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน เติมความคิดสติเราให้ทัน อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด สุขก็เตรียมไว้ ว่าความทุกข์คงตามมาอีกไม่ไกล จะได้รับความจริงเมื่อต้องเจ็บปวดไหว (*,**) (**) ปล.เกิดวันที่ 16 นะครับ ปีที่แล้วพิมพ์นานไปหน่อย January 17 วันนี้วันเกิดวันนี้ครบวันเกิดอีกแล้ว
เกิดมาบนโลกบูดๆเบี้ยวๆ ในโลกใบนี้มาได้ 25 ปีแล้ว ชีวิตผ่านมาทั้งสุขและทุกข์ ช่วงหลังๆ คล้ายมีความสุขมากกว่าทุกข์อยู่บ้างแม้จะอยู่ห่างไกลบ้านเมือง แต่ว่าก็ได้มีเวลาสุขใจอยู่มากโข โชคดีที่ได้เจอน้องที่น่ารักคนนึง แม้ว่าสุดท้ายแล้วมันจะเป็นเพียงแค่ความรักข้างเดียวแต่มันก็ทำให้มีกำลังใจต่อสู้ฝ่าฟันมาได้จนวันนี้
แต่ก็เอาเหอะ สุดท้ายมันก็เป็นได้แค่นั้น เสียใจ ก็เสียไป ธรรมดาโลก บ่เป็นหยัง
วันนี้เสียใจกว่าที่ทำให้เขาไม่สบายใจ เสียใจ ผิดหวังในตัวกระผม ด้วยคำพูดโง่ๆ ถามคำถามที่รบกวนจิตใจของกระผมไป แล้วจะทำอย่างไร มันก็คงเป็นอย่างนั้น เป้นได้เท่านั้น เฮ้อ ไอ้โง่เอ้ย แต่ก็เอาเถอะ
...พี่ขอโทษนะที่ทำเจ้าเสียใจ แต่ใจพี่มันก็ไม่สบายเหมือนกัน ทำได้เท่าที่ทำนี่ล่ะนะ มากกว่านี้ไม่มีปัญญา ถ้าเจ้าไม่อยากคุยกะพี่อีก พี่คงเสียใจจนวันตาย แต่ถ้าเจ้าอยากให้เป็นดังนั้น พี่จะพยายาม...
ถ้าบ้านไม่ไกลเท่านี้ กระผมคงออกไปแล้ว แต่เมื่อมันทำไม่ได้ ก็ได้แต่นั่งเสียใจ
เฮ้อ
เฮ้อ
เฮ้อ
แต่ก็เอาเถอะ โกวเล้งกล่าวไว้
" ความตายแม้น่ากลัว แต่คนผู้หนึ่งจวบจนตายยังไม่รุ้จัก ความรัก นั่นจึงเป็นเรื่องน่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง "
แม้ในตอนนี้ จะเป็นดังนี้
" รอยแผลบนร่างอาจมีร้อยพันแห่ง แต่รอยแผลในหัวใจกลับมีเพียงแห่งเดียว บนร่างมีรอยมีดสุดคณานับ ทุกมีดล้วนฟันลงตำแหน่งต่างกันไป แต่รอยแผลที่หัวใจแตกต่างไป ทุกมีดล้วนฟันลงตำแหน่งเดียวกัน เนื่องเพราะเป็นตำแหน่งที่ฟันได้ง่ายที่สุด เปราะบางที่สุด อ่อนไหวที่สุด และถูกทำร้ายได้ง่ายที่สุด แม้ปิดปากแผล แต่ขอเพียงประหวัดนึกถึง จะกำเริบขึ้นทันที "
แม้แผลใจอาจจะเป็นดังนี้
" รอยขาดของเสื้อผ้าพอจะปะเย็บได้ แต่บาดแผลหัวใจ ผู้ใดสามารถเย็บสมาน "
แต่ก็เอาเถอะ แม้มันจะเป็นดังนั้น แต่ชีวิตก็ต้องก้าวไป แม้จะเจ็บแผลทุกครั้งที่นึกถึง แต่ก็ต้องยอมรับมัน
ชีวิตมันก็เป็นงี้แล
ขออภัยถ้าอ่านแล้วจะไม่เฮฮา สมดังวันเกิด แต่ก็เอาเถอะ ชีวิตมันก็งี้แหละ
ขอบฟ้า
ได้แต่เหลียวมองไปสุดฟ้าไกล จบเสียที ที่เธอต้องทนทรมานเดินบนทางที่เราสองคน..หวังกัน ไปยังฝัน..สุดฟ้า *ยอมเข้าใจๆ จะไปด้วยกันก็มีแต่เหนื่อยล้า **ขอบฟ้า...ต้องกลายเป็นเขาที่พาไป จะเจ็บเท่าไหร่ฉันก็จะทน เมื่อเธอจะไปฉันห้ามไม่ได้ (ซ้ำ *, **) ต้องกลายเป็นเขาที่พาไป จะเจ็บเท่าไหร่ฉันก็จะทน
------------------------------------------------------------------------------------------------
ชายหญิงมองโลกต่างกัน กระผมเข้าใจ แต่รับไม่ได้ทั้งหมด ส่วนคนอื่นกระผมไม่ทราบ
HBD to me. |
||||||||||
|
|
